Wet arbeidsmarkt in balans

Overtuigen met STAR methode

Gezond met pensioen

Gezond met pensioen

Gezond met pensioen, hoe kan dat?

“Duurzame inzetbaarheid”, “een leven lang leren”, “leeftijdsbewust personeelsbeleid”. Zomaar wat termen die bijna dagelijks voorbij komen als het over personeelsbeleid en pensioen gaat. Dat we langer moeten doorwerken begrijpt inmiddels iedereen. Maar hoe doet u dat? En wie is daar verantwoordelijk voor?

Dilemma’s waar we de komende jaren steeds meer en vaker een oplossing voor moeten vinden. En helaas, dé oplossing is er niet. Wel geven we u 6 overwegingen.

De oplossing moet ons inziens worden gezocht op individueel bedrijfsniveau en bij de individuele werknemer. Generieke maatregelen helpen ons inziens niet omdat ze net niet passen bij die ene werknemer of binnen de bedrijfscultuur van dat specifieke bedrijf. Ook gezond met pensioen gaan is maatwerk.

Het is primair de verantwoordelijkheid van werkgevers en werknemers dat werknemers inzetbaar blijven.

aldus het nieuwe regeerakkoord.

De overheid zorgt voor de noodzakelijke randvoorwaarden.

Een aftrap

Als u gezond en fit uw pensioen wilt halen, moet u daar vanaf het begin in investeren. Dat betekent dus voortdurend bewust zijn van de noodzaak tot bij- of omscholing. Juist: “een leven lang leren”.

Het kabinet zal dit faciliteren door de invoering van een individuele leerrekening.

Een dergelijke regeling verlaagt de leerdrempel en zal daarom het langer doorleren stimuleren. De nu nog bestaande fiscale aftrekpost verdwijnt. Er is een cultuuromslag nodig om ouderen te behouden voor de arbeidsmarkt. Nodig en noodzakelijk, maar wat kunt u nu al doen?

Een aantal overwegingen voor de werkgevers;

Bent u werknemer? Blijf dan gerust lezen en doe uw voordeel.

  1. Stimuleer en zorg voor (bij)scholing van oudere werknemers.

Houd ze er bij en houd ze gemotiveerd. Tegelijkertijd, laat ze ook hun verantwoordelijkheid nemen om bij te blijven en te blijven werken.

  1. Verandering van rooster mogelijk?

Een voorbeeld dat niet bij ieder bedrijf werkt of mogelijk is. Maar is het mogelijk het werkrooster aan te passen aan de leefomstandigheden van de werknemers? Zo willen jongere werknemers met kleine kinderen graag op tijd naar huis en vinden ouderen het niet erg om wat later te beginnen en later thuis te zijn.

  1. Stimuleer gezondheid en fitheid

Dat kan bijvoorbeeld door te stimuleren in plaats van de lift de trap te nemen, of het aanbod in de kantine aan te passen en meer gezond voedsel aan te bieden. Dat geldt natuurlijk ook voor de frisdrankautomaat. Een andere mogelijkheid is om sporten te stimuleren door bijvoorbeeld een samenwerking aan te gaan met een lokale sportschool.

  1. Korter werken mogelijk?

Zeker in bedrijven waar in ploegendiensten wordt gewerkt, wordt het moeilijk om dat vol te houden. Tegelijkertijd is het ook geen optie om iedere oudere werknemer op kantoor te plaatsen of als coach achter jongere werknemers te zetten. Het is dus zaak na te gaan welke mogelijkheden er wel zijn en soms ook de grenzen op te zoeken waar wet- en regelgeving belemmerend lijkt te werken. Belangrijk: ga en blijf met de oudere werknemer in gesprek!

  1. Demotie

Geen populair onderwerp, maar wel een onderwerp dat de komende jaren de agenda zal beheersen. Een stapje terugdoen, ook financieel. Ook dit is typisch iets dat van bedrijf tot bedrijf en van werknemer tot werknemer verschilt verschilt. Neem bijvoorbeeld een loodgietersbedrijf versus een accountantskantoor. Veelal leggen de bestaande cao’s nog beperkingen op en dat moet veranderen!

  1. Begin aan de start

Creëer een sfeer waarin leren en gezondheid  gewoon is. Wanneer  u als jonge werknemer “opgroeit” in een omgeving waar bijscholing en gezondheid  onderdeel uitmaken van de bedrijfscultuur, houd u het langer vol.

De oplossing bestaat natuurlijk niet. De kern is: maak het als onderwerp serieus bespreekbaar. En weet, een gezonde en gemotiveerde medewerker verzuimt minder en we weten allemaal wat verzuim kost!

 

 

Cor mooij

Directeur Frame bv

Arbeidsdeskundige

contact

 

 

Interview na geslaagd re-integratietraject

“Dankzij de hulp van Frame heb ik mijn nieuwe richting bepaald.”

Naam: Duncan van Bussel
Leeftijd: 39 jaar
Huidige functie: Groepsleider woongroep jongeren 18+ met agressieproblematiek bij Amarant Groep
Traject: re-integratie

Duncan was tot 2005 werkzaam als kok. Hij kookte in restaurants, totdat hij een ernstig motorongeluk kreeg. Na een knieoperatie en revalidatie bleek dat hij geen staand werk meer kon doen.

 

Zijn functie als kok was niet meer geschikt voor hem.

Wat hij wel kon en wilde doen, wist hij niet.

Twee jaar zat Duncan vervolgens thuis. Hierover vertelt Duncan: “Dit was helemaal geen slechte periode. Ik heb mijn kinderen zien opgroeien tijdens hun basisschooltijd. Als vader was ik er na schooltijd en ging ik overal mee naartoe. Activiteiten zoals zwemles had ik anders nooit meegemaakt. Ik heb me ook nooit verveeld in die periode, maar ik was er op een gegeven moment wel weer aan toe om te werken.

In 2009 werd Duncan aangemeld voor een re-integratie traject bij Frame.

Hoe was het voor jou om te starten met het zoeken naar een nieuwe richting?

“Ik was hartstikke bleu, wist totaal niet wat me te wachten stond toen ik over de drempel stapte bij Frame. Heidi de Rijbel was mijn coach en gelukkig hadden we direct een klik. We startten met een loopbaanonderzoek om te kijken wat er bij mij past. Hieruit kwamen banen als buschauffeur en begrafenisondernemer. Ik dacht zelf aan iets als vrachtwagenchauffeur. Door middel van diverse gesprekken wees Heidi me op het feit dat ik veel ervaring had met jongeren en mensen die moeite hebben om in de maatschappij te aarden.

Heidi wist een proefstage te regelen bij Stichting Reclassering Nederland.

Ik weet het nog goed, ik startte bij het Willem II stadion in Tilburg en ondersteunde de werkmeester daar. Deze werkmeester begeleidde groepen van 15 tot 20 mannen met een taakstraf. Op een dag was hij ziek en stonden er 30 mannen voor de deur. Ik liet ze binnen en zette ze met gemak aan het werk in het stadion. Toevallig kwam die dag de directeur van het project langs en hij wist niet wat hij zag. Ik kreeg te horen dat ik erg goed functioneerde, maar dat er door financiële redenen geen contract gegeven kon worden. Balen, maar ik wist wel dat ik op de goede weg zat.

‘Met mensen werken’ werd mijn nieuwe richting.

Met Heidi ging ik verder op zoek. Ik kon als groepsbegeleider aan de slag bij Prisma, maar dit was maar voor 24 uur. Dat was geen optie, ik wil mijn gezin onderhouden. Toen kwam ik bij het Lava Team in Drunen en werd ik groepsleider om een woongroep van jongeren van 14 tot 18 jaar. Dit ging me ontzettend makkelijk af, ik stond er bijna zelf van te kijken. Ik werd in deze tijd behoorlijk in het diepe gegooid, maar ik kon hierin makkelijk mee.

Ik zie mezelf als ervaringsdeskundige en beweeg me makkelijk tussen de mensen van de straat, gedetineerden en probleemjongeren. Ik ben opgegroeid in internaten en ik heb zelf veel mee gemaakt. Ik spreek dezelfde taal en heb daarom al snel een band met cliënten.

Omdat ik in de jeugdzorg ging werken, werd er verwacht dat ik een opleiding zou gaan volgen, maar ik had nog nooit een diploma gehaald. Behalve dan mijn zwemdiploma. Ik ben meer van de praktijk dan van de boeken. Niveau 4 lukte me niet, terwijl al die HBO-meisjes geen kaas hadden gegeten van wat de praktijk werkelijk inhield. Uiteindelijk ben ik een EVC procedure ingegaan en heb ik een opleiding van 3 jaar in een half jaar gehaald. Een van mijn collega’s heeft mij geholpen met het opschrijven van mijn huiswerk. Super trots op mijn diploma, maar na 3 keer een jaarcontract kreeg ik wederom geen vast contract.

Voor de grap solliciteerde ik bij de Amarant Groep, gehandicaptenzorg. Ik had nooit verwacht dat ik met deze doelgroep zou werken maar ik werd aangenomen. Ik werk als groepsleider op een woongroep voor jongeren van 18 jaar en ouder met ernstige gedragsproblemen. Dat betekent dat er veel agressie heerst. Dit gaat me ook goed af, ik blijf makkelijk staan.

In januari 2016 was de cirkel voor mij rond; ik kreeg een fulltime vast contract.

In de zorg nog wel liefst en fulltime. Een paar jaar geleden vertelde ik nog in mijn omgeving dat dit een zeldzaamheid was. Vaste fulltime contracten in de zorg? Die waren verdwenen. Toch is het mij gelukt.

Heidi heeft alles geregeld en mij ondersteund in mijn zoektocht naar een nieuwe baan. Dankzij haar heb ik werkervaring op kunnen doen bij de Reclassering en wist ik dat ik met mensen wilde werken. Bij iedere werkgever is ze met me meegegaan en heeft ze me ondersteund, de voordelen besproken waarom ze mij aan moesten nemen.

Ik raad Frame aan omdat het contact altijd goed is, ze werken erg persoonlijk.

Er wordt echt naar de klant gekeken. Na 3 jaar bel ik Heidi nog regelmatig op om te vertellen hoe het gaat. En toen ik mijn vaste contract kreeg wilde ik dat natuurlijk zo snel mogelijk laten weten. Ik weet nog heel goed dat Heidi mij in het begin vertelde: “wanneer je iets graag wilt dan lukt het.” En zo is het maar net!”

Heidi:

En nu, in september 2017, zoveel jaar later, is er nog steeds contact.  Een aantal keer per jaar belt Duncan me op. Dan praat hij me bij over wat hij allemaal meemaakt en hoe hij zijn loopbaan verder vormt geeft. Tijdelijke opdrachten, invalwerk, bijzondere woongroepen, complimenten en escalaties. Never a dull moment.

Het idee is gegroeid dat Duncan als zelfstandig gaat werken. Het idee is inmiddels levensecht, en levensvatbaar.

Een fantastische ontwikkeling, die ik zeker steun.

 

 

Succes

Bewustwording

Met kwaliteiten maak je het verschil in een sollicitatieprocedure. Bewust worden en, daarna, zijn van je kwaliteiten, is voor velen een verdomd moeilijke opgave. Maar wat is mijn kwaliteit, hoe kom ik er achter en wat is überhaupt een kwaliteit? Misschien eerst eens de Dikke van Dale aanhalen: de mate waarin iets goed is. Oké, maar waar ben je dan goed in? In welke mate en waar blijkt dat uit? In feite ben ik terug bij af en nog net zo ver als de eerste letter van deze blog. Dit vraagt om een creatieve oplossing en daar ben ik toevallig goed in. Kwaliteitje?

Kwaliteit + kwaliteit = succes

Om je kwaliteiten te vinden moet je jouw successen benoemen. Dikke Van Dale: een goede afloop, uitkomst, uitslag.  Mijn definitie: een succes is de optelsom van een aantal kwaliteiten. Ontleed een succes en je kent jouw kwaliteiten. Bijvoorbeeld: mijn kinderen gaan graag naar school. Dat komt o.a. door de juffen Karina en Petra die ik daarom erg succesvol vind. Ze zijn lief, gastvrij, consequent, alle kinderen tellen mee, hebben inlevingsvermogen, gevoel voor humor en goede didactische vaardigheden.

Size doesn’t matter

Wie graag azijn drinkt, zegt dat je zoiets van de juffen mag verwachten. Daarom is het nog niet minder succesvol! Als ik in de training mijn successenmantra zo vaak en luid herhaal dat ook onze buren het nirwana bereiken, ontstaat altijd een mooie discussie over de mate van succes. Velen vinden een wereldkampioen of beroemde actrice succesvol. Zelden noemt iemand zijn eigen successen. Laat staan klein en dicht bij huis. Da’s jammer want het zijn juist kleine successen die iemand net zo succesvol maken als een wereldkampioen. Size doesn’t matter. Kwaliteiten daar gaat het om. 

Verliefd

Zo vind ik de moeders op de school van mijn kids ook zo succesvol. Als ik met vlekken in mijn nek met mijn kinderen op het schoolplein kom aangestormd, staan zij al een tijdje met elkaar relaxed te chitchatten. Ik breng de kinderen, terwijl de laatste zoemer klinkt, naar hun klassen en ren met nog meer haast weer terug langs die leuke moeders. Ik roep tegen een moeder die zich verbaast over mijn haast, dat ik het fruit voor de kids vergeten ben. Met een glimlach om op slag verliefd te worden pakt ze 2 mandarijntjes uit haar tas. “ Hier”, zegt ze, ”dan hoef je niet op en neer naar huis”. Ik kruis haar blik met de mijne en lach haar dankbaar en quasi ontredderd toe. Samen met de vlinders in mijn buik zweef ik het schoolgebouw weer in om de mandarijntjes naast de drinkbekers van mijn kids te leggen. Verliefd op zoveel organisatietalent, discipline, sociale, verbale en non verbale vaardigheden zweef ik vervolgens terug het schoolplein op en hoop dat ze er nog staat. Maar ze is al weg. Ze is ook goed in plannen en zal op tijd op haar vergadermeeting zijn.

Als ik terugkom bij mijn fiets kleeft er een gele post-it op het zadel. Er staat een telefoonnummer op en daarbij een opmerking: Voor als je geen fruit in huis hebt.

“Dat doe je goed”, zegt meneer Roy, de schoolconciërge, terwijl hij het schoolhek dicht doet. Ik geef hem een knipoog en fiets weg. “Succes”, roept hij me lachend na.

Roel the world

 

 

 

cv

Het cv; de 6 don’ts

Is het tijd om je cv te maken?

Check dan eerst onze 6 don’ts!

Wij krijgen veel cv’s  te lezen. Van hele creatieve en professionele cv’s,  tot compacte niemendalletjes. Nu kunnen we daar boeken vol over schrijven.  In plaats daarvan hebben Roel en Heidi een kort overzicht gemaakt van de zes meest gemaakte ‘ergernissen’ op een cv. De zogenaamde; don’ts

1) Burgerlijke stand:  gescheiden, of alleengaand door het leven of … niet getrouwd voor de kerk

Allereerst is het burgerlijke staat, en niet stand. En doorgaans is de informatie niet relevant. Gebruik geen woorden die een negatieve bijsmaak hebben, houdt het positief en zakelijk.”

2) Een foto op het cv van jaren (!) geleden

Net zoals jouw foto, spreekt dit punt voor zich. Zorg voor een recente foto op je cv, zodat je toekomstige gesprekspartner niet voor verrassingen staat tijdens de eerste kennismaking. Heidi: “Het is mij al vaak overkomen!  Op het cv zie ik een dame van begin de dertig, bij binnenkomst blijkt mevrouw halverwege de veertig te zijn.”

3) Reden van ontslag benoemen

We lezen vaak redenen van ontslag op het cv, zoals ‘het uitzendbureau heeft mijn contract niet verlengd’, ‘ik ben gestopt’ Ook ‘reden onbekend’ en  ‘ik heb in de WW gezeten’ komen voorbij. De tip van Roel; “niet doen! Je hoeft niets te verzwijgen, zeker niet. Maar leg de aandacht op iets positiefs en benoem in je cv bijvoorbeeld alleen je begin en eind datum.”

4) Geen werkzaamheden te benoemen

Wanneer in een cv alleen maar een functie vermeld staat, is het lastig in te beelden wat je ervaring precies inhoudt. Bijvoorbeeld ‘verkoper’ dit is een zeer onduidelijke functie. Vertel waar je verantwoordelijk voor was als verkoper, bijvoorbeeld  het openen en sluiten van de winkel, etalage, acquisitie, relatiebeheer, roosters, of…?

5) De nadruk leggen op niet afgeronde opleidingen

Heb je meerdere opleidingen niet afgemaakt, maak er dan geen probleem van. Leg niet de nadruk daarop door steeds toe te voegen; opleiding niet afgemaakt, geen diploma behaald, etc. 

6) Niet benoemen van het soort vrijwilligerswerk

Dit punt lijkt op punt 4, ja klopt! We zien veel cv’s waarin bijvoorbeeld staat “2012 – heden Rode Kruis vrijwilliger” Duidelijk toch, denkt de schrijver. Compleet onduidelijk, denkt de lezer. Het is onmogelijk in te schatten wat jij bij het Rode Kruis voor vrijwilligerswerk gedaan hebt. Dus, wees concreet, wat waren je taken, verantwoordelijkheden, projecten, etc.

We wensen jullie veel succes. Mocht je meer willen weten, vraag het ons gerust of kom eens naar onze workshops.

Dat valt nog niet mee,  zo’n cv.

 

 

Heidi & Roel 

 

 

 

Waarom adviseren/coachen en leiderschap lang niet altijd het gewenste resultaat oplevert

U kent het vast wel. U doet uw stinkende best om goed te luisteren en hebt al verschillende cursussen op het vlak van communiceren, adviesvaardigheden, beter leren luisteren en noem maar op, gevolgd. U heeft daarbij vooral geleerd WAT u moet doen om de ander WAT te laten doen of juist niet te laten doen..

Vol goede voornemens vervolgens in de praktijk aan de slag en wat blijkt: uw klant, medewerker, partner…… werkt niet mee. Hij/zij blijft weerbarstig, eigen dingen doen, niet reageren op WAT u ook maar zegt, stuurt en/of mailt.

Het blijft vaak bij een welwillende knik, vast met goed bedoelingen, om vervolgens weer ‘als van ouds’ aan de slag te gaan met de daarbij behorende resultaten. Wij noemen dat: ‘als je doet wat je altijd kreeg, krijg je wat je altijd kreeg’.

U bent nu vast nieuwsgierig naar HOE dan wel?

Precies, het zit ‘m in het woord HOE. Stop met adviseren op WAT iemand volgens u moet doen, maar richt u op het HOE.

Het WAT is een gevolg van HOE iemand het eigen gedrag organiseert. En geloof me, dat kan heel verschillend zijn. Pas als u weet HOE dat HOE in elkaar zit, kun u voorzichtig uw HOE daarop aan laten sluiten. Dus alleen kennis van het HOE van de ander is onvoldoende. Het start allemaal bij inzicht in het eigen HOE.

Ik vergelijk het met navigatiesystemen. Om te komen waar ik naar toe wil, zal ik eerst mijn startpositie in moeten toetsen.

Allemaal te cryptisch? Dat klopt. Om meer te weten klik dan hier door naar onze trainingen die u meer leren over het HOE u gemakkelijker gewenste resultaten bereikt.

By Connie

Wilt u ook weten HOE u eigenlijk denkt? Wat uw denkstijl is? Identity Compass® is een persoonlijkheidstest welke registreert HOE mensen denken en beslissingen nemen in bepaalde werksituaties. Het biedt inzicht in uw stijlflexibiliteit en het biedt antwoorden en gerichte aanknopingspunten voor interventies op persoonsniveau, teamniveau en organisatieniveau.

Tijd is absoluut relatief…

… ook al hebben we allemaal 168 uur per week

 

Tijd is absoluut relatief en toch hebben we altijd een tekort. Tijd vliegt

en glipt door de vingers. Met onze training Persoonlijke Effectiviteit of

was het effectiviteit?, haalt u meer uit uw week. 1 week  =  168 uur.

Tijd voor zelfmanagement.  Als u tenminste tijd hebt.  Omdat wij tijd

over hebben, ja wij wel, vertellen we u alvast wat u kunt doen.

 

Houd uw doel voor ogen en manage uzelf aan de hand van de  volgende vragen:

  • Wat ga ik MINDER doen
  • Wat ga ik MEER doen
  • Wat ga ik Niet MEER doen?
  • Wat ga ik JUIST WEL doen?

Reserveer alvast de data 17 oktober en 7 november in uw agenda voor onze 2 daagse training Persoonlijke Effectiviteit.

 Meer info over onze trainingen

De Zeven (H)euveltjes

Op zondagochtend ga ik meestal, tenminste als het weer het toelaat, een kop cappuccino drinken bij de Zeven Heuveltjes aan de Galderseweg in Breda. Waarom daar? Vanwege de levendigheid. Een voor mij aantrekkelijke mix van generaties: spelende kinderen, sportende mid-lifers en fietsende of nordic walkende senioren. Ik reken mezelf hierbij tot de groep ‘niet definieerbaar’, want ik speel niet en sport en fiets nauwelijks (meer). Ik zit daar en geniet van mijn koffie en kijk naar wat er zoal gebeurt. Als observator dus.

In principe levert elk bezoek voldoende voer voor een leuke blog. Ook afgelopen zondag. Het zonnetje schijnt, bijna alle tafeltjes zijn bezet en achter mij wordt de verjaardag gevierd van iemand die, laten we zeggen, de stap maakt van mid-lifer naar senior. De verjaardag wordt gevierd met een drankje en een portie bitterballen, onder gezang van het welbekende ‘lang zal hij leven’. Bij de ‘hiep hiep hoera’ passage wordt het terras gevraagd aan te haken, wat ik natuurlijk doe.

Voor mij ligt de wat nostalgische speeltuin met aan de boom een bord waarop staat dat consumptie verplicht is en dat het gebruik maken van de speeltoestellen op eigen risico gebeurt. Zandbak, schommels, klimrek, trapveldje én een prachtige draaimolen in het midden. Op de draaimolen een soort van metalen Ikea krukjes voorzien van een paardenhoofd met handvatten om je aan vast te kunnen houden. De draaimolen is wonderlijk genoeg op dat moment helemaal leeg en staat stil. Ik kijk ernaar en voel dat melancholie bezit van me neemt. Mijn gedachten dwalen af naar de tijd dat ik als kleine meid samen met mijn familie naar de speeltuin in de buurt ging. Ik zie weer voor me hoe we beurtelings in de draaimolen zaten en vervolgens aanduwden voor de ander. Ja, zo gaat het, de draaimolen gaat niet vanzelf, deze moet worden aangeduwd. Ik was vaak de klos als aanduwer en dat is eigenlijk mijn hele leven zo gebleven, realiseer ik me. Soms zo fanatiek, dat het meer een mallemolen dan een draaimolen was. Ik heb er zelfs mijn beroep van gemaakt als (levensloop)coach en trainer.

Tot nu, mijn draaimolen staat even stil, net zoals de draaimolen in de speeltuin. Het lijkt alsof de paardjes me aankijken en zeggen: het is OK, soms is het goed om niet te hoeven duwen en anderen in beweging te krijgen. Tijd voor bezinning en bewust te kiezen óf ik wel wil duwen en zo ja, hoe en wie ik wil aanduwen. Een andere optie is zelf in de draaimolen gaan zitten en wachten tot iemand anders mij duwt…….  Dat laatste vind ik wat ongemakkelijk, maar weet je, ik ga het proberen!

Dus als je langs de Zeven Heuveltjes komt en je ziet de stilstaande draaimolen met mij erop, geef me dan even een duwtje.

Tot een volgende zondag!

Connie Keurentjes

www.framebv.nl

Lichaamstaal

Heb je enig idee hoe belangrijk je lichaamstaal is?

Bekijk de vlog over lichaamstaal